Op Pasen gaat mijn 'Acrostichon' in creatie, een kort werkje voor klarinetsolo dat gecreëerd wordt door Limke Vanblaere. Dit gebeurt om 11u in kunstgalerij 'Montanus 5' te Diksmuide. Een kleine aankondiging in Nederland verraste mij vreugdelvol deze morgen.
Op mijn lijst van Nederlandstalige schrijvers is Adriaan van Dis aan de beurt, met Indische Duinen. Ik ken hem enkel van interviews op tv, toch zijn reeds de eerste pagina's van deze roman spitsvondig, geestig en veelbelovend.
Sedert dinsdag houdt mijn linkeroor van tuiten. Een hoge fluittoon (geeft aan dat mijn water kookt) houdt voet bij stuk en vergezelt me overal. Van een 'dwarsfluit' gesproken... Tinnitus is iets raars, ik hoop dat het niet voor eeuwig is, dat het lijntje onderbroken kan worden. Toch ook weer een positief geluid vandaag: een berichtje uit het Nederlandse Rhenen geeft aan dat ze mijn inzending voor de beiaardcompositiewedstrijd 2008, 'Grenze 340' willen opnemen in hun Beiaardboek! Zo overkwam me het ook met 'Mountain Run' vorig jaar in het VBV-Beiaardboek.
Enkele jaren terug ben ik in de ban van wijn terecht gekomen. Ik ben niet verslaafd maar drink graag 1 glas rood druivensap per dag en collectioneer de etiketten in een plakboek (als die natuurlijk gewillig willen scheiden van de flessenwand). Nu al enkele weken loopt een documentaire met twee dolle Engelsmannen rond Franse wijn. Oz Clarke (mijn enige encyclopedie over wijn is van hem en is heel degelijk) laveert ons van de Bordeauxstreek naar alle uithoeken van Frankrijk om ons wijnles te geven. De eerste aflevering gaf me het signaal om absoluut niet verder te kijken: wat een blasé, wat een oeverloos gebabbel en gezwets zonder veel inhoud. Wijn moet gedronken worden, is mijn devies. De tweede en derde aflevering waren al beter zodat er al enkele hoopgevende dingen werden getoond en gezegd rond dit wonderlijk vocht dat wijn toch is. Ik hoop op nog wat beterschap voor de resterende afleveringen op maandagavond 21.10 op Canvas.
Ik dompel me weer onder in weelde: drie boeken moeten het ontgelden. 'Inferno' van August Strindberg, 'Geheel de uwe' van (nogmaals) Palmen en 'De Verbeelding van het Denken' (een boek over de geschiedenis van de filosofie). Naargelang de gemoedsgesteldheid neem ik één van deze drie ter hand. In mijn hoofd ontstaat dan een laagje humus waar alle thema's zich in een soep gedraaid weten. Ik houd daarvan, van die roetsjbaan van gedachten, het werkt verdovend. Ondertussen geeft dit alles me inspiratie om te componeren. De laatste tijd is Lady Inspiration heel genereus. Ik houd haar op tijd en wijlen niet meer bij. Na Nieuwjaar had ik een klein verlanglijstje opgemaakt en gaf me 2 maand per te componeren werk. Ondertussen is dat lijstje naar de maan en hebben zich een groot aantal kleinere composities zich tussen de grotere gewurmd. Hopelijk kan ik dit hoge tempo nog even aan...
'God en vitriool' is een boek naar aanleiding van de 50° verjaardag van Connie Palmen. Ze wordt er vergast op een resem interviews die ze zelf gaf ter gelegenheid van elk boek dat ze schreef. Thema's zijn vooral de afhankelijkheid van de mens, verslavingen, literatuur, filosofie en de dood. Die is als een knipmes: je valt uit jezelf door erin te vallen.
Naar aanleiding van de DKO-dag op zaterdag 23 februari, zaten we met velen in een kamer van het oud-hotel Skindels in de Gasthuisstraat te Poperinge. Thema was 'Aan Tafel', al zaten er van het toneel veel eronder. Voor de eerste keer traden ook leerlingen op van onze kersverse begeleidingsklas: een kers op de taart-gevoel! Op 8 Tafelrestgedichtjes werden pianoimprovisaties gebracht.