Kabbelend

Dat boek van Mulisch is taai. Ik lees elke dag zo'n 20-tal bladzijden en vorder dus traag. Een slak zou zich er vlugger doorheen worstelen. Het weegt ook zwaar wat het betrekkelijk onhandig maakt op de hometrainer of op de leesbank aan de voor- of achterdeur. Het ganse verhaal wordt ongewild doorspekt met de filosofie van Sartre die ik ook aan het lezen ben. Ondertussen vallen allerhande muzikale flarden door de mazen van mijn vakantienet. Componeren zit er met mondjesmaat in, orgel- en beiaardactiviteiten daarentegen zijn veeltallig aanwezig. Van dichten komt de laatste tijd niets meer in huis. Misschien zit ik wel te verlangen naar een klein reisje, het moet niet ver te zijn of lang te duren, even de kop in een andere streek en terug is al genoeg. Even weg van getroubleerd België, van de hype rond de aifoon en straks de djeefoon ook al. Wat een mens al niet nodig heeft...

Aanpassen

De eerste week vakantie zit er weeral op en ik had wat aanpassingstijd nodig, zoals gewoonlijk. Toch heb ik niet te veel zitten luieren. Vooral het beluisteren van de opname, gedaan in mei, van mijn 3° CD, was een hoogtepunt. Er hoeft niets gesneden te worden, alles klinkt perfect. Enkel moet ik nog het booklet maken, dat schuif ik ietwat voor me uit, het zal voor volgende week zijn. Ook maakte ik een recensie van een CD met kamermuziek van Joseph Ryelandt, dit voor het tijdschrift Ambrozijn. Ondertussen werd er veel gewandeld en gefietst. Het valt me telkens op dat onze Westhoek veel kleine maar prachtige plaatsjes bezit. Je moet echt niet ver reizen om mooie dingen te zien. Alle schakeringen van het kleur groen zijn hier aanwezig. En gelezen werd er ook, na Spinoza kwam Sartre (ik beweeg me nu tussen mijn bestaan en het niets...) en 'De ontdekking van de hemel' bleef, ik ben warempel nog niet halverwege.En ik kocht 'De beiaardier' van Georges Rodenbach, dat boek mocht ik toch niet laten liggen.

Change

Een kennis van een kennis wierp enkele maanden geleden op dat er dit jaar een grote verandering op til was. Hij had naar eigen zeggen parapsychologische bewijzen. Nu, ik geloof niet sterk in de parapsychologie en ik dacht dat deze pseudowetenschap niet echt bewijzen van doen heeft. Toch moet ik zeggen dat er dit jaar toch beweging in de zaak zit. Op alle gebied (economisch, financieel, maatschappelijk, cultureel) zijn er drastische verschuivingen. Ik doe niet aan doemdenken en kan wel tegen een veranderend stootje. Toch is het goed waakzaam te zijn en vooruit te kijken. 't Is nooit een ramp om op je hoede te zijn.

Gedaan?

Het schooljaar loopt op zijn laatste pootjes. Wegen de laatste loodjes het zwaarst? Ik heb het gevoel alsof ik direct al terug wil herbeginnen, niet herbeginnen, gewoon doordoen. De vakantie is wel een welkome gast, die schotelen we een goede maaltijd voor en resrveren een knus logeerkamertje. Toch voel ik me niet bekaf. De tweede en derde trimster vlogen zo voorbij en alles verliep vlotjes zodat ik me nu vooral fris en nog steeds enthousiast voel. In september komen een paar nieuwe gezichten mijn leerlingenbestand aanvullen en heb ik een ietwat nieuw lessenrooster. Een nieuw vak voel ik steeds aan als een uitdaging: ik maak nu dus al weer plannen.

Nogmaals

Ik ben even blijven hangen bij Harry. Na zijn relaas van het Eichmannproces in 1961 en zijn Siegfriedhypothese, heb ik me nu gekeerd tot 'De Aanslag'. Terugkerende thema's zijn de 2° Wereldoorlog, het joodse onderwerp en de tijd in al zijn aspecten. Uit deze boeken en verhalen wasemt een mystieke sfeer. Mulisch schrijft haast filosofisch waardoor ik toch alweer een ander boekje van een denker tussen deze verhalen heb gezet: het werk van Spinoza. Voorwaar, voorwaar, in de eerste hoofdstukken van 'De Aanslag' kwam zijn 'Ethica' reeds ter sprake: een synchronistisch voorvalletje.

Kaempfert

Ik verbaasde mezelf door het fiet dat ik de naam van Remco Campert verkeerd uitsprak. Jaren terug kocht ik een Lp met muziek van Bert Kaempfert en dat is klaarblijkelijk blijven hangen. Nu ik een paar boekjes (Een geschenk uit de hemel & Beschreven blad) van Remco heb gelezen, moet ik mijn tong even draaien om de juiste uitspraak te ventileren. Deze beide novelles tonen de spitsvondigheid van de schrijver en zijn jeugd als inspiratiebron.

NoTV

Misschien moet ik nog een stapje verder gaan, ook die glazen buis moet aan banden. Ik kijk nu al heel uitgemeten naar de programma's die nog iets voorstellen. Ook Canvas krijgt nu de Tv1- en VTMziekte. Opnemen is een dagelijkse bezigheid. Je kijkt wanneer je wil en de reclameblokken zijn zo verwijderd. Toch gaat de kwaliteit, die al jaren niet veel soeps is, nog achteruit. Daar worden tonnen euro's aan besteed. Een kentering blijkt nog lang niet in de maak...