'God en vitriool' is een boek naar aanleiding van de 50° verjaardag van Connie Palmen. Ze wordt er vergast op een resem interviews die ze zelf gaf ter gelegenheid van elk boek dat ze schreef. Thema's zijn vooral de afhankelijkheid van de mens, verslavingen, literatuur, filosofie en de dood. Die is als een knipmes: je valt uit jezelf door erin te vallen.
Naar aanleiding van de DKO-dag op zaterdag 23 februari, zaten we met velen in een kamer van het oud-hotel Skindels in de Gasthuisstraat te Poperinge. Thema was 'Aan Tafel', al zaten er van het toneel veel eronder. Voor de eerste keer traden ook leerlingen op van onze kersverse begeleidingsklas: een kers op de taart-gevoel! Op 8 Tafelrestgedichtjes werden pianoimprovisaties gebracht.
'De Diamant' van Harry Mulisch is een voorbeeldige geschiedenis. Het volgt de weg van de grootste steen ooit gevonden. Zo doen we 4 grote rivieren aan: Ganges, Tiber, Yang-Tze en de Seine. Overal richt de fonkeling moord en brand aan en toont het ware gelaat van de mensheid. Niemand ontloopt zijn kracht... Al lezende doet het me ietwat denken aan de ring van Tolkien.
Via een ontluikende hobby wandelschoenen voor valentijn gekregen (ze lopen als een trein en zitten me als een zetel). Ondertussen goed veranderd van levensstijl: de laatste 2 maand van het jaar 2007 ben ik anders gaan eten (10 kg kwijt door vooral minder te eten) en meer gaan bewegen (wandelen, fietsen en de hometrainer op een cruciale plaats gezet). Nu is het vooral de taak om dat verminderd gewicht te behouden. Een internettige pedometer is een mooi hulpmiddel om nieuwe wandelroutes te creëren en de calorieën te tellen. Hup met de beentjes!
'Echt contact is niet de bedoeling' van (weeral) Connie Palmen, zet me op dreef om twee boeken die ik 14 jaar terug kocht, daadwerkelijk eens te lezen. Het zijn naslagwerken over mythologie en filosofie. Ronkende namen als Kant, Hegel en Nietzsche, ken ik van ver. Hun leven en werk is andere soep. Met wat discipline moet het mogelijk zijn om elke ochtend een klein hoofdstukje in elk boek te verorberen. Dat Kronos aan mijn kant mag staan...
In het Guislainmuseum te Gent ging een tentoonstelling door over 'ziekte' en de manier waarop culturen en mensen daarmee omgaan. Van waar komen ze en hoe bestrijd je ze? Het complex van deze psychiatrische kliniek alleen al is architecturaal de moeite waard. De gebouwen in gewone rode baksteen, staan rond vele binnentuintjes en nodigen uit tot wandelen, reflectie en rust. De expo zelf trok op vele manieren de aandacht: bondige teksten begeleidden de vele themata op een leerrijke manier. Kunstwerken bespiegelden de vele artefacten en citaten omkaderen het geheel met doordenkers. De psychiatrie heeft door de eeuwen reeds een ganse positieve evolutie doorgemaakt.Een beter beeld rond het autisme is één der laatste verbeteringen. Ook over deze aandoening was er een interessante expositie.
Mijn hoofd
zit
vol vleugel
lam geslagen
ziel.