Katharsis

Toch weer (en dat na enige tijd) een sterk boek gelezen. Het betreft 'Zuivering' van de Finse Sofi Oksanen. Haar kracht ligt in het vertellen. Ze verknipt het verhaal zo in de tijd dat ze nooit alles zegt of zaken achterhoudt die dan later terug komen maar dan vanuit een ander standpunt bekeken. Er is een sterke karakterbeschrijving van de hoofdfiguren en de schrijfster gebruikt een opvallend poëtische taal als ze gruwelijkheden aankaart. En daar gaat het boek toch over. het handelt over het wedervaren van een Estische familie vanaf de Tweede Wereldoorlog tot in de jaren negentig van de vorige eeuw.

De beiaard 500 jaar

2010 werd uitgeroepen tot beiaardjaar. De klokken luiden en klingelen het ganse jaar door. Overal te lande zullen concerten en bespelingen dit feit opluisteren. Allerhande activiteiten zullen de carillon in de kijker zetten. Een eerste aanzet was een symposium op woensdag 3 februari in het Provinciehuis te Antwerpen. Vlaamse en Nederlandse beiaardiers en sympathisanten bogen zich over het probleem 'hoe' de beiaard zou spelen. Het werd, onder de kundige leiding van Jo Haazen, een prettig moment om collega's beiaardiers te ontmoeten.

Haïti Lavi

Waarover het hier gaat, hoeft niet meer uitgelegd... De media staan er bol van. Dus gaan we voor één keer de raad van Piet opvolgen: 'Blijven geven!!'. Daarom organiseren we samen met orgelkring 'Organum Yprense' vzw, het Davidsfonds en het OLV-parochiaal koor een benefietconcert in de O.-L.-V.-Middelareskerk. Op zondag 24 januari om 11u spelen tal van muzikanten een programma ten voordele van het getroffen land. Het programma heet 'een caleidoscoop aan klanken'. Na het concert worden de Haïti-stickers van de stad Ieper verkocht. Alles ten voordele van 'Haïti Lavi'.

Oude koeien

Na het lezen van 'Don Quichotte' ben ik op zoek gegaan naar nog meer oude boeken. 'Decamerone' van Boccaccio is reeds gelezen en nu is het de beurt aan een Spaanse schelmenroman 'Lazarillo de Tormes'. De laatste tijd zit ik wat vast aan de 'verleden tijd'. Voor een opnamesessie in het Talbot House te Poperinge ben ik enkele Musichall-liederen aan het bewerken. Soms wordt er wat smalend gesproken over deze chansons. Ze zouden oubollig en compositorisch te gemakkelijke muziek zijn. Ik moet zeggen dat die partituren heel goed in elkaar zitten en dat ze voortreffelijk de tijd overleefd hebben.

Windmolens

Na een tijdje de boeken van Nicci French ter hand genomen te hebben, ben ik ze even beu. Een aanverwante schrijfster is Denise Mina. 'Verstoten' is de titel van een detective met psychologische gronden die zich afspeelt te Glasgow met vertakkingen in Londen. Spijts de goede kritieken leest dit boek wat stroef. Ondertussen is een grote klassieker mijn pad gekruist: 'Don Quichotte' van Cervantes. Het is zoals met alle grote historische titels: we kennen ze maar hebben ze nog nooit gelezen. Het verhaal is grappig en doet eigentijds aan. Het werd geschreven in 1605 en is nog steeds te lezen...

Even thuis ertussen uit

Na een drukke tijd op school is het even uitblazen. Ons kleinkind is op bezoek, dus weten we op ander gebied weer wat doen. In de bib heb ik toch nog enkele boeken gevonden van Nicci French. Die gaan in de komende dagen verorberd worden. Ook heb ik reeds enkele nieuwe cd's beluisterd en besproken voor het tijdschrift 'Ambrozijn'. Twee schijven met orgelwerk op nieuw gerestuareerde instrumenten en een opname van drie gitaarconcerti door Wim Brioen. Na de eerste twee delen van 'Griffioen' voor viool en piano enkele weken geleden te hebben gecomponeerd, heb ik in het afgelopen weekend ook het derde deel getoonzet. Het stuk werd opgedragen aan twee jonge fervente muzikanten en leerlingen H3 aan de Poperingse academie. Delen zijn: 1/ The Body of a Lion 2/ The Ears of a Horse 3/ The Wings of an Eagle.

Pa rijst

Dit weekend waren we voor de eerste keer in Parijs... Een stapje uit in het kader van ons 25 huwelijksjaar. Ons hotel (Timhotel) lag recht op Montmartre. Place du Tertre binnen handbereik (al is het artistieke eruit en staan er tientallen nepkunstenaars te goochelen om je gezicht op het papier te krijgen). Eén wilde me voorwaar uit een blad papier knippen: 'une minute' was zijn devies.
Het centrum is wijds en vrijgevig aan ruimte, water, lucht. Eenheid komt je tegemoet vanuit de gevels van de prachtige gebouwen. Te voet van de Concorde naar de Eiffeltoren... de Seine aan onze rechterkant. De Eiffel is metaal ten top. Adembenemend elegant. De metro was een soelaas voor onze vermoeide benen. Tube in, tube uit. En volk, volk... De Sainte Chapelle en de Notre-Dame gedaan en nog enkele kerken. Opvallend strakke en weinig versierde orgelfronten in kolossale kerken: mooie akoestieken. Op Père-Lachaisse graven gezocht en gevonden: Gretry, Pleyel, Erard, Chopin (bedolven onder de bloemen), Delacroix, Oscar Wilde, Edith Piaf (met wat minder bloemenpracht) en nog zoveel andere. Even Rossini gezocht en toch niet gevonden. Zal voor een volgende keer zijn. Met de wagen waren we er in minder dan drie uur, tot recht in het centrum. Op zondag is parkeren er gratis maar op de weekdagen duurt een rustplaats voor onze vierwieler hoogstens twee uur. Volgende keer eens met de tgv proberen. Op de terugweg Arras aangedaan en getroffen geworden door de pracht en eenvoud van de oude markt: Vlaanderen ten top...