Te Kampen (Nederland) staat in de Bovenkerk van dit mooie stadje een Hinsz-orgel. Om de 2 jaar wordt er een compositiewedstrijd uitgeschreven voor orgelwerken. Het mooie aan dit initiatief is dat de finalisten hun eigen werk op dit grote instrument mogen komen vertolken. Thema dit jaar was 'Het Spel der Elementen'. De orgelklanken dienden gegroepeerd rond Aarde, Lucht, Water en Vuur. Zes nieuwe orgelwerken vonden hun weg naar een zaterdagnamiddag in mei. Ook mijn werk 'Een Vluchtig Vuurtje wordt een Waardig Water' kwam er op de pupiter. Jammer genoeg viel ik als enige Belg tussen vijf Nederlanders, niet in één van de drie prijzen. Toch was deze noordelijke uitstap een aangename gebeurtenis. We overnachten er in een stadsboerderij in de groene straat. Op de eerste avond liep de gang onder water dankzij een korte maar krachtige regenbui. Verder hadden we een mooi en vriendelijk contact met de lokale orgelvrienden. Ik heb een warme herinnering aan de beide registranten die me hielpen om het grote orgel meester te worden en de registers te plooien naar mijn jonge partituur. Een wedstrijd blijft een competitie, iemand moet winnen en dat deed hij dan ook.
De natuur heeft uitspraak gedaan: het werk kreeg een onvoldoende en werd met de grond gelijk gemaakt.
Op 13 juni gaan we weer naar de stembus en zoals bij elke verkiezing plaatst de technische dienst van elke stad aanplakborden. Dit jaar valt het me op dat die erg chaotisch opgesteld staan. Waar is de eer van handwerk gebleven? Is dit nu mooi te noemen? Het blijkt me een kleine moeite om alle borden op gelijke hoogte te plaatsen. Er is daar werkelijk geen waterpas voor nodig. Doet het geen deugd meer om na gedane arbeid te genieten van werkvreugde of schoonheid? De laatste tijd valt het me ook op dat de lijnenspuiters vooral snel gedaan willen hebben.
Na een weekje van weinig slaap, vormt zich een smurrie in mijn hoofd. Op de verkeerswegen treft men deze morgen grotere files in de ochtendspits aan. Dit is te wijten aan de mayonaise op de weg. Na de lange regenloze tijd mengt het weinig water zich met alle vuil op de weg. De enige oplossing is een goeie douche.
Deze week is een doorgangsweek: je start ermee en voor je het weet is ze om. Door de hele drukte met de komst van onze Russische vrienden uit Kaliningrad, vergeet je welke dag het is. Wat boven drijft in het contact met deze folklore-muzikanten, is de immense vriendschap die via de muziek tot je komt. Ondertussen nog met 'La Fée du Vent' de ceramiektentoonstelling van de Ieperse tekenacademie geopend. Prachtig hoe vele kunsttakken met elkaar vermengd kunnen worden. Hoe mensen op de ene of de andere manier geraakt mogen worden.
Nog nooit werden er zoveel films gemaakt, op het witte doek niet en zeker niet in de huiskamer of door de hobbyist. Goedkope camera's vliegen de winkeldeur uit, niemand is meer veilig, Big Brother is watching you! YouTube is een fenomeen geworden en iedereen kan zich regisseur, acteur wanen. Gisterenavond reden we naar Bornem om de Knock Out Short kortefilmwedstrijd te gaan zien. Onze zoon was er samen met zijn vriend tot in de finale geraakt met hun inzending 'Golflengte 118'. Wij hadden meer volk verwacht en een nattere bedoening. De jury had er een hele kluif aan want soms was het appels met peren vergelijken. Na afloop konden we zonder rode oren naar huis want van een receptie of enige aftertalk was geen sprake. Dus organiseerden we een tête-à-tête in het wegrestaurant te Nazareth. Prachtig om de aanstormende jeugd creatief bezig te zien.
