Gitwit

Soms maak je een beeld van iets en ondervind je later dat het niet helemaal of helemaal niet klopt. Zo dacht ik dat de schrijfstijl van Eriek Verpale nogal droog was tot ik zijn boekje 'Gitta' ter hand nam. Het bleek te lezen als een trein. Het meisje waarover het gaat, lijkt me blond, al kan ze natuurlijk ook een brunette wezen. De hoofdfiguur, door de schrijver zelf ingevuld, dient zijn reservistentijd te kloppen en komt in tal van grappige en minder leuke situaties terecht. Rode draad is zijn sigaret en het Belgisch weder dat zich alras verder zet in Duitsland. Zijn liefde voor zijn minderjarig nichtje achtervolgt hem en is een fictie.

Mierennest

Op dit filmpje zie je de bewegingen van duizenden vliegtuigen boven Amerika op een gewoon etmaal in maart 2005. Het is gewoon hallucinant hoe mensen zich voort bewegen: waarheen, waarom?

Getallen?

Zojuist ben ik aan 'De vierde man' van Reve begonnen. Meestal verraadt een titel iets van de inhoud van het boek of staat er een inleiding op de achter- of binnenflap om het thema van het te lezen voer wat voor te lichten. De gele voorkant en de bladzijden grote foto van de schrijver vertellen me niets dien aangaande. Is de vierde man bij een kaartspel betrokken, is dit een vervolg op de 'Derde man', is deze vent het vijfde wiel aan de wagen? De enige oplossing om iets te weten te komen is het boekje ter hand te nemen en het te lezen. Ik zal er snel doorheen zijn, het telt amper 146 pagina's en het lettertype is nogal groot.

Projectie

8/ Scorpius

O woestijnrat met
aspergestaart, dorre
pain in the ass, vals
gedrocht met
achterbakse versnelling.
Schorre braker met
gespleten tong, nacht-
trippelaar met dodelijk gevolg.

Bijt me danig!
(wat ben je waard?)
Mijn venijn zit
in de staart.

Projecteren

3/ Gemini

O, ge zijt met twee, een
dubbelloopsmelkwegje aan wensen,
lome lijnen lopen uiteen
en wijken tot wijdse weiden, een
moeras aan meerkeuzevragen
waagt diep tot tweespalt-
denken in een tulpend diffuus
duaal dal. Zachte haarspeldbochten
en hijgende heuvels krullen
rondom blonde nevels verscheurende
wonden.

O wee, ge zijt met twee, er
is noch denken noch kiezen.

4/ Cancer

Je loopt achteruit en
verstrengelt je tussen tentakels
mirakels aan verre doolhoven. Je
berooft me het licht in de kloof
tussen vandaag en morgen.
O kom terug, doe het nog eens,
doe het niet.

Je verdwaalt in mijn warme
weelde en koude douches. Nat
is het haar dat je droogde,
droog de regen van mijn lot.
O kom terug, doe het nog eens,
doe het niet.

Je loopt achteruit in een
vangnet aan holle frases, je
vult borsten, ze zijn leeg en
wiegen een tintelend doek, tranen
biggelen liever de grond.
O kom terug, doe het nog eens,
doe het niet.

5/ Leo

O leeuw, sla en
vermorzel me met
één klauw, gauw touw
me vast en kluister me
harten tot stenen
toe.

Verpulver iets en wees
toch lief tot brekens toe.
Brul me naakt en kleed
me tot aders blauw,
rode huid tot tentenkleed,
bloedend bad.

Verniel me in de knop.

6/ Virgo

O virgo bella virginum virginatis
tuum, o bella virginatum
virga tua, bellum virginale
virginalum tuem tua,
o bellerorum virginorum
tuam bellam.

O virgo bellorum
venus venare tuus
te, venite.

7/ Libra

O, ik zit op
een wip - op en
neer - rubberaandelen-
koers.

Vrij bewegend, los
grenzeloos doorslaand
en toch knikkebollend vol
twijfel, afwegend schaaldier.

Houd me vast, wieg
me tot stilstand. Ik
houd mijn adem
warm en in.

Project

Momenteel inspireert de Zodiak me. Midden mei neem ik een gloednieuwe CD 'Stained Glass' op in de kathedraal te Ieper. Op het grote Anneessens-orgel improviseer ik er op de glasramen uit de kerk. Eén van die brandvensters, die boven de ingang, bevat de dierenriem. Ook ben ik begonnen met het schrijven van 'Twaalf Halogedichten omheen de Zodiak'. Dit project leidt misschien tot het schrijven van liederen op deze teksten voor sopraan en piano. Alvast heb ik er twee, de rest volgt wel.

1/ Aries

O ranzige ram, kom en kam
je horens van je ronkende, ronde
rammelkop, verlaat het groenend
hemelgras en geef op die hoogste
wind van zwart warrelend sterrenstof.

Richt je baken naar beneên
en bespring een laag gelegen
weelde onder ruitende rokken,
akker mij omver en waag
een streek, splijtende gokken
op mijn waterweke beek.

2/ Taurus

O
ademloos staan poten
in jou ik-figuur, schier
sierlijk loopt gestold
bloed door aderen blauw en
bronstig kijkt een gesloten
hart naar jouw beider hoorns.

Sprakeloos valt een verborgen waterval
aan woorden om een gelauwerde
kop. Fraai gefronst groeit een
gebogen lijn tot in een stoere
nek, richting rode lap.

Een siddering vol ingehouden kracht
braakt onhoorbare lava van geloei.

Een frontale aanval vertelt
mij jouw eigen naam:
stier.

Het Verschil

Monika van Paemel was jarenlang voorzitter van een hulporganisatie die vanuit Vlaanderen de vluchtelingen en slachtoffers van de oorlog in ex-Jougoslavië, steunde. Haar boek, 'Het Verschil' maakt een relaas van een reis naar het getroffen gebied, doorspekt met herinneringen uit haar eigen leven. In een pakkende stijl worden alle elementen van een oorlog en de vele die Europa hiervoor teisterden, verwerkt. Centraal staan de Lippizanerpaarden, de dressuurparels aan de Weense kroon, die gedurende de 20° eeuw een object tot touwtrekken zijn verworden. Lipica, waar de fokkerij is gehuisvest, is een stad in Slovenië die nu eens onder Oostenrijks, Duits, Italiaans en Joegoslavisch bewind stond. 'Nooit meer oorlog' bleek een holle leuze, nogmaals...