Dit weekend waren we voor de eerste keer in Parijs... Een stapje uit in het kader van ons 25 huwelijksjaar. Ons hotel (Timhotel) lag recht op Montmartre. Place du Tertre binnen handbereik (al is het artistieke eruit en staan er tientallen nepkunstenaars te goochelen om je gezicht op het papier te krijgen). Eén wilde me voorwaar uit een blad papier knippen: 'une minute' was zijn devies. Het centrum is wijds en vrijgevig aan ruimte, water, lucht. Eenheid komt je tegemoet vanuit de gevels van de prachtige gebouwen. Te voet van de Concorde naar de Eiffeltoren... de Seine aan onze rechterkant. De Eiffel is metaal ten top. Adembenemend elegant. De metro was een soelaas voor onze vermoeide benen. Tube in, tube uit. En volk, volk... De Sainte Chapelle en de Notre-Dame gedaan en nog enkele kerken. Opvallend strakke en weinig versierde orgelfronten in kolossale kerken: mooie akoestieken. Op Père-Lachaisse graven gezocht en gevonden: Gretry, Pleyel, Erard, Chopin (bedolven onder de bloemen), Delacroix, Oscar Wilde, Edith Piaf (met wat minder bloemenpracht) en nog zoveel andere. Even Rossini gezocht en toch niet gevonden. Zal voor een volgende keer zijn. Met de wagen waren we er in minder dan drie uur, tot recht in het centrum. Op zondag is parkeren er gratis maar op de weekdagen duurt een rustplaats voor onze vierwieler hoogstens twee uur. Volgende keer eens met de tgv proberen. Op de terugweg Arras aangedaan en getroffen geworden door de pracht en eenvoud van de oude markt: Vlaanderen ten top...
Tijdens de oktobermaand leg ik al mijn partituren (orgel, beiaard) terug in de kast en haal er nieuwe uit. Op zoek gaan wat mijn repertoire voor volgend jaar wordt, is heel erg leuk. Al een tijdje wist ik dat de Symfonie (in 7 delen) van Walter Devoldere er bij zou zijn (op de website zoek je via 'componist' naar wat info over deze Ieperse componist). In één van de concerten van de Orgelkring 'Organum Yprense' vzw wil ik deze immense partituur creëren op het Anneessensorgel van de Ieperse kathedraal. Verder kan ik op zoek gaan naar wat literatuur om het programma van de inspeling van het Bertinusorgel te Poperinge te vormen. Zoals elk jaar zal er wat Bach bij zijn en muziek uit verschillende stijlperiodes.
Het orgelwereldje in Vlaanderen is klein, dat van Ieper warempel nog veel kleiner. Toch vond de kerkfabriek van de kathedraal er niets beters op dan op dezelfde datum als het laatste concert van Orgelkring 'Organum Yprense' vzw (dat elk jaar op dezelfde vrijdag valt) de inspeling van het heropgerichte St.-Niklaasorgel te laten doorgaan. Het gebeurt wel op 1 uur voor het concert in de St.-Pieterskerk... Toeval of niet, maar ik vind dit toch wel grof. De orgelconcerten te Ieper gaan reeds 13 jaar door op dezelfde tijdstippen in het jaar en de data verschijnen in vele publicaties en toch kan men daar geen rekening mee houden. Ikzelf als organist was heel graag op deze inspeling geweest, nu ga ik er niet naartoe. Het schijnt zelf nog niet zeker wie de organist zal zijn die het orgel inspeelt. Ik hoor alleen dat er veel koormuziek ten gehore zal gebracht worden en dat het orgel op het tweede plan komt te staan. De uitnodiging heeft me alvast niet veel wijzer gemaakt.
Het concert van zaterdag laatst te Houthulst was een succes. Samen met saxofonist Thomas Van Gelder konden we het publiek boeien met werk van o.a. Bach, Marcello en Händel. Vooral het bespelen van het grote kistorgel was een waar genoegen. Het ambachtelijke vervaardigde instrument is een waar juweeltje. De arrangementen van twee Schüblerchoräle voor sax en orgel vielen bij de luisteraars in de smaak. Ook wat hedendaags werk (Solimosi en Vermulst) werd positief ontvangen.
Weeral een schrijver die me meer dan één boek doet lezen. Zijn bestseller, 'De as van mijn moeder' las ik niet. Wel 'Meester' en 'De nieuwe wereld'. In beide boeken schrijft Frank over zichzelf en zijn wedervaren als leraar aan verschillende scholen in New York. Hij propageert er een beetje zijn non-conformistische stijl om alles van moet in de lessen naast zich neer te leggen en op zijn manier (in respect met wat de leerlingen vooral willen) les te geven. Het zijn boeken die onbekommerd de lezer tonen zoals hij is en denkt. Het is vooral niet verbloemend, ook wat zijn familie betreft. Hij overleed in juli van dit jaar.
In het IFF te Ieper is er steeds in het midden van het gebouw een kunstenaar te gast die zich te goed mag doen aan het uitbeelden van zijn of haar oorlogsgevoel. Deze keer is het Camiel Van Breedam die ook de ruimte onder het museum tot zijn beschikking kreeg. Het is iemand die houdt van rommel: hij geeft de gevonden attributen een nieuwe betekenisvolle plaats. Het is echt heel goed gedaan. De kunstwerken doen je vooral nadenken: waar heb ik dat artefact nog gezien, welke functie had het dan ook al weer? Maar de assemblages zijn ook niet vrijblijvend en zijn wonderwel in elkaar geknutseld. Nergens is een nagel, vijs of lijmnaad te zien. Ook zijn de muren in een mooie rode tint geverfd zodat de kunstwerken heel goed tot hun recht komen. Het oude tot ter dood veroordeelde nutteloze komt, door het een nieuwe plaats te geven, weer tot leven, een ander leven.
Tijdens deze vakantie ben ik vele malen op concertreis geweest: Arles-sur-Tech (daar kon ik in de abdij een mooi Frans-barok orgel beroeren), Vlissingen, Middelburg (beiaard op de Lange Jan met veel zeewind), Rhenen (rijzige kolos aan de Rijn met een prachtig gerestaureerd klavier en mooie klokken), Sankt Peter (barokke abdij met klokken die 's nachts elk kwartier weten hoe laat het is) en straks (zaterdag om 20u) in het Verzorgingstehuis Cassiers te Houthulst. Daar speel ik een concert met saxofonist Thomas Van Gelder. Het orgel is een fameus huisinstrument met 2 klavieren en pedaal van orgelbouwer Deblieck.
