Opa

Op 21/12/07 om 11.14 is Ragnar geboren. Ik ben met de slag gegroeid en bevordert tot 'groot'vader...

Palm

De laatste dagen riekt mijn huis naar sulfer. Ik heb de Lucifer van coryfee Connie Palmen aangestoken en hij ligt te veuzen in mijn schoot. Ze heeft het hier over een hypothese over een deel van het leven van Peter Schat, een Nederlandse componist die de Toonklok uitvond. In deze roman komen fictie en werkelijkheid heel dicht bij elkaar en zo onstaat er frictie. Ze schiet voorwaar niet met losse flodders en tijdens het lezen vraag je je telkens af 'waarom juist dit thema?' Waarom een kunstbroeder onderuit halen?

Geminiden

1.
Deze woorden
zonder blad
maar enkel
licht verstoorbaar
op dit beeld
gezet, leest
niemand. Ze
klinken niet
en spreken
onhoorbaar van
eenzaam papier-
geritsel dat traag
gebald de hemel
scheert. Vonken
vallen dof
in een lege
prullenbak.

2.
Indianentweelingen
spelen engelen-
western, met kussen-
vlokjes schieten ze
gaten in het
zwerk. Niemand
hoort hen, het
zijn blindgangers
met witte stok, ze
weten feilloos hun
gelijnd doel: tekst-
ballonnen zonder
letter.

3.
Nachtelijke streepjes
heten warm en
onderlijnen een
wazige maan aan
niets vermoedende betekenis.
Ze weten niets
dan vergankelijkheid,
het zwart
weent zich een wegel
weg.

Toneelt

Het stuk
van deze
toneelschrijver
is stuk:
de brokken
van acteurs
breken door
er naar te
kijken, als
toeschouwer
breek ik
op.

Fuga

Sinds lang
krijg ik weer eens
een eerlijk antwoord
van je, al is het
een uitvlucht met
een te korte
actieradius.

De scheervlucht
duurt maar even,
ogen volgen in
een spervuur van
stiltes, woorden.

De Wil om Weelde

1/

Ik kom terug
Van weelde
En houd me
Vast aan een
Leeg gevoel.

Het op een
Minimum doen
Aankomen, werkt
Helend: een wonde
Die vanzelf
Geneest.

Een weelderig
Gevoel, anders,
Op die lage
Hoogte.

2/
Een vacuüm zuigt me
Naar buiten, de nap
Zit in mijn
Borst.

Een wandeling komt
Naar boven en
Vervult een hiaat
Met geruisloze
Woorden.

Een weelde aan bewegen
Overmant.

Façade

Ik houd
Mijn eigen
Sjofele uiterlijk
Voor mezelf en de anderen:
Ze zien wat ik in hen
Voel.

De pafferigheid van
Make-up is een vitrine
Vol schoensmeerartikelen,
Een etalagepop maakt zichzelf
Op.

Puur natuur is
De waterspiegeling van
Een ongelovige
Narcissus.